پرها از بتاکراتین که نوعی پروتئین است ساخته شده اند و چنین به نظر می آید که از فلس خزندگان تکامل یافته اند. همچنین کراتین می تواند در مو، سم و ناخن یافت شود. پرها در ایام معینی می ریزند و ساختارهای کراتینی دیگر مثل منقار و چنگال نیز ممکن است به همین صورت و طی فرآیندی، ریزش داشته باشند. در زیر پوست پرندگان، رگ های عصبی ویژه ای وجود دارد. همچنین غده های چربی مخصوصی در کمر و ابتدای محل رویش دم آن ها قرار گرفته است که برای چرب کردن و آرایش پرها به کار می روند. وجود این غده در پرندگان آبزی بیش تر مشخص است زیرا خاصیت ضد آب بودن پرهای شان را به نمایش می گذارد. پرها به اشکال متفاوتی طراحی شده اند و برخی از انواع آن ها عبارتند از: پرهای عایق (در برابر سرما و گرما)، پرهای مخصوص پرواز، پرهای مخصوص ایجاد تعادل و حالت دادن به بدن پرنده، پرهای مخصوص نمایش و زیبا آفرینی و پرهای مخصوص دریافت علایم عصبی. برخلاف بدن پستانداران که پوشیده از موست، پرها تمام بدن پرنده را در بر نمی گیرند، اما به شکلی بسیار موزون و هماهنگ در کنار هم قرار گرفته اند و بخش هایی از پوست بدن پرنده را می پوشانند.